هوش مصنوعی:
شاعر از روزگار ناخوشایند خود شکایت میکند و احساس میکند که حتی چیزهای شیرین نیز برایش تلخ میشوند. او از این که فلک به او هیچ لذتی نداده است ناراحت است و میترسد که بدون به دست آوردن خواستههایش از دنیا برود.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، بیان ناامیدی و ترس از ناکامی ممکن است برای گروههای سنی پایینتر سنگین باشد.
شماره ۱۱۷ - پیوسته ز روزگار دشمن کامم
پیوسته ز روزگار دشمن کامم
گر شهد خورم زهر شود در کامم ۱
ناداده مرا چرخ فلک یک کامم
ترسم که برد زیر زمین ناکامم ۲
گر شهد خورم زهر شود در کامم ۱
ناداده مرا چرخ فلک یک کامم
ترسم که برد زیر زمین ناکامم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۶ - جان خواست ز من دوش بت دلگسلم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۸ - روزی که سراپرده بر افلاک زنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
