هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که بدون حضور معشوق، مانند سایهای است که نه کاملاً وجود دارد و نه کاملاً نیست. او از سایهی خود نیز جدا شده و تا زمانی که وصال معشوق را به دست آورد، مانند سایهای به خاک مینشیند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و استعارههای پیچیده است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، موضوع غم و جدایی مطرح شده که برای مخاطبان با تجربهی عاطفی بیشتر مناسب است.
شماره ۱۳۵ - چون سایه نه نیستم نه هستم بی تو
چون سایه نه نیستم نه هستم بی تو
وز سایه خویشتن گسستم بی تو ۱
تا سایه وصل برگرفتی ز سرم
چون سایه به خاک در نشستم بی تو ۲
وز سایه خویشتن گسستم بی تو ۱
تا سایه وصل برگرفتی ز سرم
چون سایه به خاک در نشستم بی تو ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۴۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۴ - هر تخم که کاشتم نیامد به درو
گوهر بعدی:شماره ۱۳۶ - وصلی که مرا به ناز پروردی کو؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
