شمارهٔ ۷ - نقل از سفینه فرخ

ای غمت برده شادمانی من
بی تو تلخ است زندگانی من ۱

بسر تو که با تو نتوان گفت
صفت رنج و ناتوانی من ۲

از جوانی و حسن خویش بترس
رحم کن بر من و جوانی من ۳

آن خود دان مرا که جمله توئی
آشکارائی و نهانی من ۴

چه بود گر دمی ز روی کمر
دل درآری به مهربانی من ۵

حاصل آید چو حاضر آئی تو
مایه عمر جاودانی من ۶

(فلکی) روز و شب همی گوید
کز غم توست شادمانی من ۷