شمارهٔ ۱۰۰ - در مدح ابونصر سعدبن مهدی

تا مهر بر فروخت ببرج حمل چراغ
پر شمع و پر چراغ شد از لاله باغ و راغ ۱

دیو است زاغ گوئی مقری است عندلیب
کز بانک او ز باغ هزیمت گرفت زاغ ۲

از بوستان کلاغ هزیمت گرفت راست
کز بادریسه کشت سر کوه چون کلاغ ۳

از باد شد غدیر بکردار صدر باز
وز میغ گشت چرخ بکردار پشت ماغ ۴

نرگس بیاد سوسن و شمشاد در فکند
دینار گون نبیذ به کافور گون ایاغ ۵

در باغ بگذری ز فروغ و نسیم گل
رنگین شود دو دیده و مشگین شود دماغ ۶

گوئی بباغ حور فرود آمد از بهشت
یا دهخدای شه بگذشته است پیش باغ ۷

بو نصر سعد مهدی کز نصرت است و سعد
بر خاتمش نگینه و بر مرکبش جناغ ۸

از مهر او کناغ فرازنده چون چنار
وز کین او چنار گدازنده چون کناغ ۹

از خوی او برند گل و نسترن نسیم
وز روی او برند مه و مشتری فراغ ۱۰

آموختن توان ز یکی خوش صد ادب
وافروختن توان ز یکی شمع صد چراغ ۱۱

آبست جود او و دل دوست چون خوید
ناراست خشم او و تن خصم خشک تاغ ۱۲

در رزم برق تیغش اندر میان گرد
تابان ز چرخ باشد چون پیش دوده داغ ۱۳

از مهر جود نیست بچیزد گرش میل
وز شغل ملک نیست بچیز دگر فراغ ۱۴

در باغ و راغ میر چمان باد جاودان
تا جای سرو باغ بود جای رنگ راغ ۱۵