شمارهٔ ۱۰۹ - فی المدیحه

ایا شهریاران پاکیزه دل
ز دست شما ابر و دریا خجل ۱

بود ابر از دستتان شرمسار
بود بحر از طبعتان منفعل ۲

ولی را وفای شما دلفروز
عدو را جفای شما جان کسل ۳

خورد بی رضای شما هرکه آب
چو آتش شود در دلش مشتعل ۴

کسی کو شما را بود بدسگال
بود با خدای جهان مستحل ۵

کسی کو بقای شما را نخواست
شود زیر پای فنا مضمحل ۶

کسی کز جهان بیندی بند او
ز ناکام کاری کندشان بحل؟ ۷

کرت باید آسایش اندر جهان
تو از دست دامان ایشان مهل ۸

هزار آفرین باد بر جانتان
که هم کامگارید و هم محتمل ۹

ز آسایش دهر و کام جهان
بود قسمت خصمتان دق و سل ۱۰

کسی کو جدا ماند از رویتان
شود پایش از خون دل زیر گل ۱۱

کسی کو ز فرمانتان سر بتافت
بتیغ زمانه همی قد قتل ۱۲

زمانه بقای شما را بدهر
به پایندگی بر نوشته سجل ۱۳

از آنگه که دورم ز روی شما
نداند دل من چهار از چهل ۱۴

ز هجر شما شهریاران شهر
همم بیم جانست و هم درد دل ۱۵

کمر بسته بادند پیش شما
شهان طراز و مهان چگل ۱۶