شمارهٔ ۲۱۴ - فی المدیحه

بخد و قد تو ای شهره ترک کاشغری
خجل شدند گل سرخ سرو غاتفری ۱

ستاره بارم هر شب ز دیده تا بسحر
چو یادم آید از آن سی ستاره سحری ۲

بدخل شوشتر ارزد سه بوسه از لب تو
چو مست بگذری اندر قبای شوشتری ۳

ز شرم لفظ تو خامش بود همیشه نگار؟
زرشک روی تو پنهان رود همیشه پری ۴

ز قامت تو بتاب اندر است سرو سهی
ز رفتن تو بدرد اندر است کبک دری ۵

بهر کجا گذری بستگان خود بینی
بهر کجا نگری خستگان خود نگری ۶

اگر نه خون دل من ز می حلال تر است
چرا که خون دل من خوری و می نخوری ۷

ز دیده گوهر بارم همیشه بر رخ زرد
چو در بارد بر برزائران شه گهری ۸

بروز مردی پیش جهانیان سپر است
بروز رادی کان جهان کند سپری ۹

هزار سال عطای تکلفی بخشد
کسی که یابد ازو یک عطای ماحضری ۱۰

ایا مظفر پیروز روز عالی بخت
بروز جنگ مکان سعادت و ظفری ۱۱

ولایت گذری با تو زان گرفت درنگ
که بخشش تو درنگیست مال تو گذری ۱۲

ز تیغ آفت پیش جهانیان ز رهی
ز تیر محنت پیش جهانیان سپری ۱۳

ز طبع تو نشود مرد می و فضل جدا
ز روی تو نشود فرخی و فر بری ۱۴

بود خلاف تو کردن بجان خصم خطر
سوی خطر نکند میل مردم خطری ۱۵

هزار نکته بگوئی که هیچ نسگالی
بدانک طبع ز کی داری و زبان جری ۱۶

بگرد مهر تو گشتن نشان دانائی است
بگرد کین تو گشتن دلیل خیره سری ۱۷

همیشه مر گهر فضل و جود را صدفی
همیشه مر صدف مال و ملک را گهری ۱۸

بمجلس اندر کوه سخاوت و خردی
بلشگر اندر کان سیاست و هنری ۱۹

همه نهاد و سخا و خوی پدر داری
بروی نیکو آئینه دل پدری ۲۰

درخت میوه فرخنده سبز باد مدام
همیشه آن پدری کش بود چو تو پسری ۲۱

فرید عقل و فر مردمی و مردی وجود
فرید حلم و فر فرخی و فضل و فری ۲۲

همیشه خواسته از گنج تو بود بسفر
همیشه مهمان اندر سرای تو حضری ۲۳

همیشه تیر تو اندر دل عدو بحضر
همیشه خواب معادی ز بیم تو سفری ۲۴

موافقان تو از دولت تو خنداخند
مخالفان تو از بیم تو گری و گری ۲۵

همیشه تا چو زریر و چو معصفر باشد
از انده و غم و ناز و طرب رخ بشری ۲۶

رخ مخالف تو روز و شب زریری باد
رخ موافق تو سال و ماه معصفری ۲۷