هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر به ستایش شخصی سخاوتمند و بخشنده میپردازد که مانند ماه میدرخشد و عطای او مانند مشک در همه جا پراکنده است. شاعر از جدایی و درد ناشی از آن میگوید و به دنبال عذر و بخشش از سوی معشوق است. همچنین، به رابطهی دوست و دشمن اشاره میکند و تأکید مینماید که عذر و آشتی تنها با مهر ممکن است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی و اخلاقی پیچیدهای است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۶۱ - ای آنکه همیشه دل تو رادی جوید
ای آنکه همیشه دل تو رادی جوید
طبع تو همه گرد در رادی پوید ۱
چون ماه سخای تو همه جای بتابد
چون مشک عطای تو بهر جای ببوید ۲
از سنگ بنام تو همی سوری خیزد
از خاره بفر تو گل سوری روید ۳
از من بگسستی تو بگفتار تنی چند
گر یاد کنمشان دلم از درد بموید ۴
از بهر گناهان مرا عذر تو جستی
چون هست گناهم ز تو این عذر که جوید ۵
بر خصم کسی عذر بیک مهر نبندد
وز دوست کسی دست بیک جنگ نشوید ۶
طبع تو همه گرد در رادی پوید ۱
چون ماه سخای تو همه جای بتابد
چون مشک عطای تو بهر جای ببوید ۲
از سنگ بنام تو همی سوری خیزد
از خاره بفر تو گل سوری روید ۳
از من بگسستی تو بگفتار تنی چند
گر یاد کنمشان دلم از درد بموید ۴
از بهر گناهان مرا عذر تو جستی
چون هست گناهم ز تو این عذر که جوید ۵
بر خصم کسی عذر بیک مهر نبندد
وز دوست کسی دست بیک جنگ نشوید ۶
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۶
۳۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۰ - شد اسیر آن بت کو دلبر و جنگ آور بود
گوهر بعدی:شماره ۶۲ - ملکا کار تو بسامان باد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.