شماره ۱ - بتی بروی چو لاله شکفته بر دیبا شماره ۲ - دلا تا کی همی جوئی منی را شماره ۳ - مرا بی وفا خواند آن بی وفا شماره ۴ - ای همیشه جان بدخواهان فکنده در بلا شماره ۵ - ای مایه شده دیدن تو روزبهی را شماره ۶ - نبود صعبتر از هجر بتان هیچ عذاب شماره ۷ - اگر به بستان آسیب دید نار از سیب شماره ۸ - سر و بالائی که دارد بر سر گل مشگ ناب شماره ۹ - ز اول اردی بهشت گشت جهان چون بهشت شماره ۱۰ - بسرای سپنج مهمان را شماره ۱۱ - ای آنکه چون تو زیر فلک شهریار نیست شماره ۱۲ - ای آنکه مر ترا بجهان در نظیر نیست شماره ۱۳ - چو باد خزان بگذرد بر درخت شماره ۱۴ - شهریارا خرمی کن کاول شهریور است شماره ۱۵ - تا نگارین من سرائی گشت شماره ۱۶ - مرغ وفا برون ز جهان آشیان گرفت شماره ۱۷ - همیشه شاه شدادی ز بخت خویشتن شاد است شماره ۱۸ - این جهان را سایه تو باد بر سر جاودان شماره ۱۹ - گوشی که در حلقه او بود لفظ تو شماره ۲۰ - ای شهی کز مهر تو چون بهرمان گردد چمست شماره ۲۱ - بهشت من بدو گیتی بجز سرای تو نیست شماره ۲۲ - تا ماه مرا رفتن با خیل و سپاه است شماره ۲۳ - ای با خدای و با همه خلق خدای راست شماره ۲۴ - بدست تو ملکا ملک خسروانی هست شماره ۲۵ - بار خدایا ز مرگ منت چه آید شماره ۲۶ - ملکان را ز آسمان کبود شماره ۲۷ - فراق دیدن جانان دل و جانم دژم دارد شماره ۲۸ - اسب طرب و عیش تو ای شاه بزین باد شماره ۲۹ - خدایگان جهان را طبیب دارو داد شماره ۳۰ - ماهی دل من بر دو دل خویش بمن داد شماره ۳۱ - دل مسکین مرا کژدم دوری بگزید شماره ۳۲ - رنگ زمین زرد گشت و طبع هوا سرد شماره ۳۳ - خدایگانا با تو زمانه ساخته باد شماره ۳۴ - خدایگانا چشم دلت فروخته باد شماره ۳۵ - چو باد خزان بر درختان وزید شماره ۳۶ - تا جهان باشد بکام و نام شاهنشاه باد شماره ۳۷ - شاه شدادی همیشه تندرست و شاد باد شماره ۳۸ - یاد نیاری ز قندهار وز نو شاد شماره ۳۹ - جان بدخواهان تاج خسروی رنجور باد شماره ۴۰ - دولت خورشید شاهان جاودان بر پای باد شماره ۴۱ - آنچه ایزد خواست کرد و آنچه مردم خواست داد شماره ۴۲ - کمان برم که درین روزگار تیره چو شب شماره ۴۳ - خدایگانا دائم ترا سلامت باد شماره ۴۴ - همیشه چشم دل و جان شاه روشن باد شماره ۴۵ - جایگاه شاه یا برگاه یا بر تخت باد شماره ۴۶ - از بلای دهر جان شاه گیتی فرد باد شماره ۴۷ - چو چرخ باد خزان را بباغ راه دهد شماره ۴۸ - بجز نشاط و طرب طبع تو طلب نکند شماره ۴۹ - خسروا طبع تو روز و شب نشاط آلود باد شماره ۵۰ - خسروا گر دون بتاج و تخت تو محتاج باد شماره ۵۱ - خدایگان جهان را ز بخت یاری باد شماره ۵۲ - بر سبزه همی آب روان آب دواند شماره ۵۳ - دولت شاه جهان پاینده چون خورشید باد شماره ۵۴ - بباغ برگ بدینار جعفری ماند شماره ۵۵ - این چه بند است که بر من غم آن ماه نهاد شماره ۵۶ - اگر بمهر من آن ماه را نیاز آید شماره ۵۷ - آن را که همی جست و دلم بخت بمن داد شماره ۵۸ - تا آفریدگار مرا رای و هوش داد شماره ۵۹ - هرگه که مرا ز آمدن تو خبر آید شماره ۶۰ - شد اسیر آن بت کو دلبر و جنگ آور بود شماره ۶۱ - ای آنکه همیشه دل تو رادی جوید شماره ۶۲ - ملکا کار تو بسامان باد شماره ۶۳ - خدایگانا چرخ برین زمین تو باد شماره ۶۴ - مخالفان ترا گردن ای ملک زده باد شماره ۶۵ - هرکه را دهر از عمادالدین بدل دوری دهد شماره ۶۶ - مرا رنج بسیار و کم روزگار شماره ۶۷ - آذر فرو زو می خور شاها بماه آذر شماره ۶۸ - ای مکان سعد و کان جاه و ارکان ظفر شماره ۶۹ - ایا ز عز و شرف تاج برنهاده بسر شماره ۷۰ - تا هست جان مؤمن بدخواه جان کافر شماره ۷۱ - برخیز و بمیخانه خرام ای بت کشمیر شماره ۷۲ - ای وصل تو آب و هجر تو آذر شماره ۷۳ - ای چون بهشت مجلس و چون آسمان حصار شماره ۷۴ - ای افسر زمانه و ای شاه روزگار شماره ۷۵ - ای بسته جفا با دل و گشته ز وفا دور شماره ۷۶ - منم ز حسرت دیدار یار زار و نزار شماره ۷۷ - ای توئی بیچارگان را چاره و فریادرس شماره ۷۸ - بوصل اندرون یافتم کام خویش شماره ۷۹ - دلشاد نشستم بمقام پدر خویش شماره ۸۰ - رهی سوار و جوان و توانگر از ره دور شماره ۸۱ - خزان ببرد بهاء همه بهار ز باغ شماره ۸۲ - دیر پیوند بتی زود کسل شماره ۸۳ - ایا چراغ شهان جهان امیر اجل شماره ۸۴ - به او رمز دو مه تیر ای امید کرام شماره ۸۵ - ای بکریمی چو ابر دختر شاه کریم شماره ۸۶ - هرگه که من از طلعت تو دور بمانم شماره ۸۷ - زان زرد شد از داغ و درد رویم شماره ۸۸ - آرزومند روی جانانم شماره ۸۹ - هرگه که من بزلف وی اندر نگه کنم شماره ۹۰ - از دوست بمن دوش نشان آمد و پیغام شماره ۹۱ - نهادم بر جدائی دل نهادم شماره ۹۲ - خدای داند کز غم چگونه رنجورم شماره ۹۳ - هان صائم نواله این سفله میزبان شماره ۹۴ - سرنگون مانده است جانم زان دو زلف سرنگون شماره ۹۵ - فراز و نشیب است روی زمین شماره ۹۶ - به تبریز خانه برین بر زمین؟ شماره ۹۷ - آن کس که بیک چشم زدن برد دل من شماره ۹۸ - ای زدوده دل و زدوده سخن شماره ۹۹ - بوستان زرد شد ز باد خزان شماره ۱۰۰ - گر ندیدی بهشت و حورالعین شماره ۱۰۱ - آرامش جان من آرام روان من شماره ۱۰۲ - آواره شد از مسکن و مأوا صنم من شماره ۱۰۳ - از یار بریدن بسزا وار گزیدن شماره ۱۰۴ - ای دل ترا بگفتم کز عاشقی حذر کن شماره ۱۰۵ - بر گرد مه ز عنبر ما هم زده سماطین شماره ۱۰۶ - ایا شده ز تو مدحت گران و زر ارزان شماره ۱۰۷ - ای آفتاب روشن تابان میان گلشن شماره ۱۰۸ - آن کس که گشت ایران ویران بدست او شماره ۱۰۹ - خداوندا بپیروزی همه گیتی گشادی تو شماره ۱۱۰ - اکنون دهند خصمان ای شاه کام تو شماره ۱۱۱ - ای شهریار یار تو بس کردگار تو شماره ۱۱۲ - ای خسرو جوان و جوانبخت گاه نو شماره ۱۱۳ - ایا خسرو راد آزاده خو شماره ۱۱۴ - شد سرشگم ز آرزوی روی تو چون روی تو شماره ۱۱۵ - امیر ابر تو فروردین فرخ باد فرخنده شماره ۱۱۶ - شد از بهار خجسته سپاه برد شکسته شماره ۱۱۷ - ای بند بلا دیده و از بند بجسته شماره ۱۱۸ - ای نیزه تو گوی و دل دشمن انگله شماره ۱۱۹ - ای جان بدسگالان جفت گداز کرده شماره ۱۲۰ - دلی دیدم بسی تیمار دیده شماره ۱۲۱ - شد پیر جهان و شد جوان باده شماره ۱۲۲ - ای نیکخوی مردم ای نیک خوی شاه شماره ۱۲۳ - شادی ز دلم دور شد و خواب ز دیده شماره ۱۲۴ - ای بگرد روز از شب قمر آورده شماره ۱۲۵ - بر وی تو بروشنی از مهر و ماه به شماره ۱۲۶ - مشوش است دلم از کرشمه سلمی شماره ۱۲۷ - مرا ز منصب تحقیق انبیاست نصیب شماره ۱۲۸ - ای درم یافته از دست تو ارزانی شماره ۱۲۹ - ای همه از رادی و از راستی شماره ۱۳۰ - ای گشته یادگار ز کردار تو شهی شماره ۱۳۱ - ای شاه جهانگیر جهاندار جهانجوی شماره ۱۳۲ - خدایا بر جهانم کام و فرمان روان دادی شماره ۱۳۳ - ای همه رادی و راستی و درستی شماره ۱۳۴ - شاه زمینی و پادشاه زمانی شماره ۱۳۵ - خدایگانا کار جهان شناخته ئی شماره ۱۳۶ - بپیروزی شدی شاها که باز آئی بپیروزی شماره ۱۳۷ - خداوندا تن خصمان برنج اندر بفرسودی شماره ۱۳۸ - ای پیشه تو رامش و پیروزی و بهی شماره ۱۳۹ - ای طبع تو سرشته ز رادی و راستی شماره ۱۴۰ - ای سر رادان و راستان بدرستی شماره ۱۴۱ - همی گذشت بکوی اندرون بت مشکوی شماره ۱۴۲ - دلم بدیگر جای و تنم بدیگر جای شماره ۱۴۳ - ای آفتاب شاهان شاهی و بی قرینی شماره ۱۴۴ - کجائی تو این راحت جان کجائی شماره ۱۴۵ - چونان شدم از شادی زین نامه که گفتی شماره ۱۴۶ - آن ماه سرو بالا آن سرو ماه روی شماره ۱۴۷ - ای میر اگر تو قصد بخان حرم کنی