خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از نبود رحمت و شفقت معشوق بر دل خود شکایت میکند و بیان میدارد که تحمل جفا و ستم او برای تن ممکن نیست. او اشاره میکند که این بلا و مصیبت چنان است که صبر کردن در برابر آن عادت ندارد و با وجود اینکه دل ابزار صبر است، او چنین ابزاری ندارد.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم شعری کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۲ - دلدار مرا بر دل من رحمت نیست
دلدار مرا بر دل من رحمت نیست
تن را بجفا و جور او طاقت نیست ۱
این است بلا که صبر در عادت نیست
دل آلت صبر است مرا آلت نیست ۲
تن را بجفا و جور او طاقت نیست ۱
این است بلا که صبر در عادت نیست
دل آلت صبر است مرا آلت نیست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱ - تابنده چو خورشید ملک مملانست
گوهر بعدی:شماره ۲۳ - از هجر تو ابر چشم باران ریز است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
