خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن بیانگر آن است که با وجود رنجهایی که زمان بر فرد تحمیل کرده، خداوند او را رها نکرده و به مقام شاهی رسانده است. همچنین، با وجود لطف و محبت سلطان، این خداوند است که بر جان فرد مهربان بوده است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و معنوی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، استفاده از واژگان و ساختارهای شعری کلاسیک ممکن است برای گروههای سنی پایینتر نامفهوم باشد.
شماره ۴۷ - هرچند ترا زمان بجان رنجان کرد
هرچند ترا زمان بجان رنجان کرد
یزدانت رها کرد و شه اران کرد ۱
هرچند ترا بکام دل سلطان کرد
بر جان تو مهربان دلش یزدان کرد ۲
یزدانت رها کرد و شه اران کرد ۱
هرچند ترا بکام دل سلطان کرد
بر جان تو مهربان دلش یزدان کرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶ - ای شاه نخستین سفرت میمون باد
گوهر بعدی:شماره ۴۸ - ایزد چو بزرگ شهریاری نکند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
