خلاصه و ردهبندی سنی
15+
در این متن، شاعر از ورود ناگهانی فردی بلندقامت (سرو سهی) سخن میگوید که باعث شد غمهای دلش از بین برود و شادی و روشنایی را تجربه کند. این فرد تمام ناراحتیها و شادیها را یکباره به او سپرد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۳۳ - ناگه ز درم در آمد آن سرو سهی
ناگه ز درم در آمد آن سرو سهی
پر غم دل من کرد ز هر غصه تهی ۱
از نار و بهیش یافتم روزبهی
بسپرد بیکبار بمن نار و بهی ۲
پر غم دل من کرد ز هر غصه تهی ۱
از نار و بهیش یافتم روزبهی
بسپرد بیکبار بمن نار و بهی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۲ - ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماه
گوهر بعدی:شماره ۱۳۴ - تا از بر من تو دوست دور افتادی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
