غزل ۶۴۵ - کفر است ز بی نشان نشان دادن

کفر است ز بی نشان نشان دادن
چون از بیچون نشان توان دادن ۱

چون از تو نه نام و نه نشان ماند
آنگاه روا بود نشان دادن ۲

تا یک سر موی مانده‌ای باقی
این سر نتوانمت بیان دادن ۳

چو تو بنمانده‌ای تو را زیبد
داد دو جهان به یک زمان دادن ۴

گر سر یگانگی همی جویی
دل نتوانی به این و آن دادن ۵

دانی تو که چیست چارهٔ کارت
بر درگه او به عجز جان دادن ۶

عطار چو یافتی ز جانان جان
صد جان باید به مژدگان دادن ۷