هوش مصنوعی:
متن بالا یک شعر عرفانی و اخلاقی است که به موضوعاتی مانند فروتنی، خدمتگزاری، و ارزش سکوت و کمگویی میپردازد. شاعر از لطایف بزم و تأثیر آن بر گوش و دل سخن میگوید و عقل را شاگرد خود میداند که به دنبال مدح و ستایش است. همچنین، به اهمیت صبر و فروتنی در زندگی اشاره میکند و تأکید میکند که برای رسیدن به مقام خدمت، باید کم گفت و سبک خوابید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۵۱ - ای ز بزم تو با لطایف خلق
ای ز بزم تو با لطایف خلق
پیشه ی گوش و دل شکر رفتن ۱
از پی گوش و گردن مدحت
عقل شاگرد من بدر سفتن ۲
بنده بر در بماند فرمان چیست
سخنی باز میتوان گفتن ۳
نه چنان لنگری است کز سبکیش
همچو دریا بباید آشفتن ۴
گر بخدمت رسد بجای آرد
شرط کم گفتن و سبک خفتن ۵
پیشه ی گوش و دل شکر رفتن ۱
از پی گوش و گردن مدحت
عقل شاگرد من بدر سفتن ۲
بنده بر در بماند فرمان چیست
سخنی باز میتوان گفتن ۳
نه چنان لنگری است کز سبکیش
همچو دریا بباید آشفتن ۴
گر بخدمت رسد بجای آرد
شرط کم گفتن و سبک خفتن ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
۳۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۰ - شها چو حلقه بگوش ستانه تو شدم
گوهر بعدی:شماره ۵۲ - دعا گوی دولت اثیر آنکه وقتی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.