خلاصه و ردهبندی سنی
16+
متن بالا یک شعر عرفانی و اخلاقی است که به موضوعاتی مانند فروتنی، خدمتگزاری، و ارزش سکوت و کمگویی میپردازد. شاعر از لطایف بزم و تأثیر آن بر گوش و دل سخن میگوید و عقل را شاگرد خود میداند که به دنبال مدح و ستایش است. همچنین، به اهمیت صبر و فروتنی در زندگی اشاره میکند و تأکید میکند که برای رسیدن به مقام خدمت، باید کم گفت و سبک خوابید.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۵۱ - ای ز بزم تو با لطایف خلق
ای ز بزم تو با لطایف خلق
پیشه ی گوش و دل شکر رفتن ۱
از پی گوش و گردن مدحت
عقل شاگرد من بدر سفتن ۲
بنده بر در بماند فرمان چیست
سخنی باز میتوان گفتن ۳
نه چنان لنگری است کز سبکیش
همچو دریا بباید آشفتن ۴
گر بخدمت رسد بجای آرد
شرط کم گفتن و سبک خفتن ۵
پیشه ی گوش و دل شکر رفتن ۱
از پی گوش و گردن مدحت
عقل شاگرد من بدر سفتن ۲
بنده بر در بماند فرمان چیست
سخنی باز میتوان گفتن ۳
نه چنان لنگری است کز سبکیش
همچو دریا بباید آشفتن ۴
گر بخدمت رسد بجای آرد
شرط کم گفتن و سبک خفتن ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۰ - شها چو حلقه بگوش ستانه تو شدم
گوهر بعدی:شماره ۵۲ - دعا گوی دولت اثیر آنکه وقتی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
