هوش مصنوعی:
این متن شعری از جنگ و رشادت سخن میگوید، جایی که دلاوران به زمین میافتند و دریاها گوهرهای خود را نمایان میکنند. فلک نیز از تیغ شمشیر میگرید. این شعر ترکیبی از حماسه، طبیعت و احساسات انسانی است.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق حماسی و عرفانی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین ممکن است اشاره به جنگ و خشونت داشته باشد که برای گروه سنی پایین مناسب نیست.
شماره ۶۱ - در رزم بر فلک زنی ار پر دلی کند
در رزم بر فلک زنی ار پر دلی کند
آنجا که سرکشان بزمین درکشند پای ۱
بندند بر خراج بحار آنکه هر بهار
گرددزابرهم چو صدف گون گهر نمای ۲
این خود بهانه ئی است بگریدفلک همی
با صد هزار دیده ز تیغت به های های ۳
آنجا که سرکشان بزمین درکشند پای ۱
بندند بر خراج بحار آنکه هر بهار
گرددزابرهم چو صدف گون گهر نمای ۲
این خود بهانه ئی است بگریدفلک همی
با صد هزار دیده ز تیغت به های های ۳
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۳
۳۱۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۰ - وحی صریحی ز آسمان سعادت
گوهر بعدی:شماره ۶۲ - بازوی ملک نیامیخت چو تو شمشیری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.