هوش مصنوعی:
شاعر از درد و رنج خود میگوید و احساس میکند که هرچه به اطراف نگاه میکند، درد و اندوهش را در دیگران نیز میبیند. او از باد سحر و رنگ زرد به عنوان نمادهایی از غم و پژمردگی استفاده میکند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عاطفی و استفاده از استعارههای شاعرانه ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. این متن更适合 افرادی که توانایی تحلیل احساسات پیچیده را دارند.
شماره ۶۷ - نی باد سحر بادم سر دم ماند
نی باد سحر بادم سر دم ماند
نی گونه زر بروی زردم ماند ۱
در هر که نگه کنم ازو زار ترم
هم درد من خسته به دردم ماند ۲
نی گونه زر بروی زردم ماند ۱
در هر که نگه کنم ازو زار ترم
هم درد من خسته به دردم ماند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶ - هوشم سوی یار ناجوانمرد بماند
گوهر بعدی:شماره ۶۸ - این طایفه را چو خویشتن دانستند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
