هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از عشق و وابستگی خود سخن میگوید و از معشوق میخواهد که دیگر به او توجهی نکند. او اشاره میکند که اگرچه معشوق او را مانند باد در سر دارد، اما اکنون باید او را فراموش کند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاطفی عمیق و غمانگیز است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا سنگین باشد.
شماره ۹۶ - پیش لب خود یاد شکر هیچ مگیر
پیش لب خود یاد شکر هیچ مگیر
پایان چو شد این سخن ز سر هیچ مگیر ۱
گفتی تو مرا چو باد در سر داری
خاک قدم توام دگر هیچ مگیر ۲
پایان چو شد این سخن ز سر هیچ مگیر ۱
گفتی تو مرا چو باد در سر داری
خاک قدم توام دگر هیچ مگیر ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۶۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۵ - غم گنج نهاده ای چه خواهم دیگر
گوهر بعدی:شماره ۹۷ - هر سنگی را که آفتاب از تک و تاز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
