خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید و خود را در برابر معشوق، خاضع و فداکار نشان میدهد. او از تفاوت حال خود و معشوق مینالد و به نوعی از این نابرابری شکوه میکند.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر وجود دارد که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری نیاز دارد. همچنین، ممکن است برخی از واژهها و تشبیهات برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۱۲۰ - تا از تف سینه قبله زردشتیم
تا از تف سینه قبله زردشتیم
در عشق تو محراب هزار انگشتیم ۱
تو فارغ و ما خویشتن از غم کشتیم
سبحان الله چگونه پشتاپشتیم ۲
در عشق تو محراب هزار انگشتیم ۱
تو فارغ و ما خویشتن از غم کشتیم
سبحان الله چگونه پشتاپشتیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۹ - ای چرخ فلک قد بخم از زلف توام
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱ - در خدمت کس گر نکنم پشت به خم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
