هوش مصنوعی:
شاعر از عشق و اشتیاق خود به معشوق میگوید و بیان میکند که چگونه دلش را به آتش کشیده و اشک ریخته است. او از معشوق میخواهد که خیال را به مهمانی بفرستد تا از این درد و رنج رهایی یابد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شعری کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۳۸ - تا چنگ بر آن سنبل پرتاب زدیم
تا چنگ بر آن سنبل پرتاب زدیم
وز چهره به نام تو زر ناب زدیم ۱
زنهار خیال را به مهمان به فرست
کز آتش دل خانه چشم آب زدیم ۲
وز چهره به نام تو زر ناب زدیم ۱
زنهار خیال را به مهمان به فرست
کز آتش دل خانه چشم آب زدیم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۷ - رفتیم و گرانی ز وصالت بردیم
گوهر بعدی:شماره ۱۳۹ - سر کوفته در پای بلا می گردیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
