هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از نگرانیهای بیجا و دلبستگی به دنیای فانی انتقاد میکند و تأکید مینماید که تنها چیزی که از انسان گرفته میشود، جسم اوست و نباید مانند یک مزبلهگو (کسی که به چیزهای بیارزش توجه میکند) به امور بیاهمیت اندیشید.
رده سنی:
14+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در این شعر برای درک کودکان مناسب نیست و نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۱۷۳ - تا چند زجان مستمند اندیشی
تا چند زجان مستمند اندیشی
تا کی ز جهان پر گزند اندیشی ۱
آنچه از تو ستانند همی کالبد است
یک مزبله گو مباش چند اندیشی ۲
تا کی ز جهان پر گزند اندیشی ۱
آنچه از تو ستانند همی کالبد است
یک مزبله گو مباش چند اندیشی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۱۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۲ - ای سایه ایزدی چو خورشید بزی
گوهر بعدی:شماره ۱۷۴ - خواهم که همه کار برایت کنمی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
