شماره ۲۷ - بستی گره از بهر جفا زلف دو تا را

بستی گره از بهر جفا زلف دو تا را
برداشتی از روی زمین رسم وفا را ۱

تا بسته مژگان تو گشتیم بغمزه
زد چشم تو بر هم همه جمعیت ما را ۲

کس نیست که آیین جفا به ز تو داند
آیا ز که آموختی آیین جفا را ۳

از دایره چرخ کشیدم سر همت
تا چند کشم منت هر بی سر و پا را ۴

عمریست براهت شده ام خاک که گاهی
آیی سوی من بوسه زنم آن کف پا را ۵

هر لحظه بمن می رسد از چرخ بلایی
دامیست قد خم شده ام مرغ بلا را ۶

گر قصد دل و دین فضولی کند آن بت
ناصح مده آزار مکن منع خدا را ۷