هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر به بازگویی مراحل مختلف عمر خود میپردازد. دوران کودکی را با شادی اما در جهل و نادانی توصیف میکند، جوانی را با غم و خیالپردازیهای گذرا، و آخر عمر را با پشیمانی و ندامت میگذراند. او افسوس میخورد که از عمر خود لذت روحانی نبرده و غافل مانده است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و تأملات شخصی درباره زندگی و پشیمانی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر دشوار بوده و ممکن است برای آنها سنگین باشد. همچنین، موضوعات مطرحشده مانند ندامت و غم更适合 خوانندگانی با تجربههای زندگی بیشتر.
شماره ۱۹ - اول عمرم که هنگام سرور و ذوق بود
اول عمرم که هنگام سرور و ذوق بود
عاری از علم و عمل در جهل و نادانی گذشت ۱
از طفولیت چو بگذشتم اسیر غم شدم
بعضی آن هم در خیال عالم فانی گذشت ۲
آخر عمرم که ایام صلاح است و ورع
در ندامت صرف گشت و در پشیمانی گذشت ۳
آه ازین عمری کزو ذوقی ندیدم هیچ گه
غافل از کیفیت لذات روحانی گذشت ۴
عاری از علم و عمل در جهل و نادانی گذشت ۱
از طفولیت چو بگذشتم اسیر غم شدم
بعضی آن هم در خیال عالم فانی گذشت ۲
آخر عمرم که ایام صلاح است و ورع
در ندامت صرف گشت و در پشیمانی گذشت ۳
آه ازین عمری کزو ذوقی ندیدم هیچ گه
غافل از کیفیت لذات روحانی گذشت ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
۲۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸ - مردم این دیار را با من
گوهر بعدی:شماره ۲۰ - دام دردست و بلا دایره قید جهان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
