هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از مهماننوازی و سخاوت خود سخن میگوید و بیان میکند که از هر قوم و نژادی که باشند، با آغوش باز از آنان استقبال میکند و نعمتهایش برای همه کافی است.
رده سنی:
12+
متن از نظر محتوایی مناسب برای نوجوانان و بزرگسالان است و نیاز به درک نسبی از مفاهیم ادبی و اجتماعی دارد.
شماره ۳۹ - از سخن خوانی کشیدم پیش اهل روزگار
از سخن خوانی کشیدم پیش اهل روزگار
ذوقهای گونه گون در وی ز انواع نعم ۱
نیستم شرمنده هر مهمان که آید سوی من
خواه از ترک آید و خواه از عرب خواه از عجم ۲
هر که باشد گو بیا و هر چه باید گو ببر
نعمت باقیست این قسمت نخواهد گشت کم ۳
ذوقهای گونه گون در وی ز انواع نعم ۱
نیستم شرمنده هر مهمان که آید سوی من
خواه از ترک آید و خواه از عرب خواه از عجم ۲
هر که باشد گو بیا و هر چه باید گو ببر
نعمت باقیست این قسمت نخواهد گشت کم ۳
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۳
۲۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸ - بسان صفحه رخسار لوح خاطر طفل
گوهر بعدی:شماره ۴۰ - بعالم گفتم ای ظالم چرا مشغول خود گردی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
