هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به توصیف عشق و علاقهی عمیق خود به معشوق میپردازد. او از نقش معشوق در ذهنش، پیوند جاودانه با عشقش، و تأثیر زیباییهای معشوق بر خود سخن میگوید. همچنین، شاعر از شوق وصال و جمال معشوق یاد میکند و تأکید میکند که عشق به معشوق برایش از هر چیزی ارزشمندتر است.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی پیچیده، آن را مناسب برای سنین بالاتر میکند.
شماره ۱۷۳ - در ضمیرم روز و شب نقش تو می بندد خیال
در ضمیرم روز و شب نقش تو می بندد خیال
جز تو نقشی در خیالم صورتی باشد محال ۱
هست با عشقت مرا پیوند جانی تا ابد
جاودان زان با توام هرجا که هستم در وصال ۲
جان من با مهر رویت الفتی دارد چنان
کز وجود خویش و از کون و مکان دارد ملال ۳
دارم از خورشید رویت آتشی در جان و دل
وز خیال نقش ابروی تو هستم چون هلال ۴
قامت سرو گل اندام تو در باغ بهشت
بشکند بازار طوبی را به حد اعتدال ۵
آرزومند جمال کعبه وصل ترا
آتش شوق تو در جان خوشتر از آب زلال ۶
واقف سر «سواد الوجه فی الدارین » هست
هر که این معنی بجست از ابجد آن زلف و خال ۷
پیش رخسارت گل از شرم آب گردد در زمان
گر کنی عزم گلستان با چنین حسن و جمال ۸
آفتابی شد نسیمی در هوای او بلی
ذره را خورشید سازد همت صاحب کمال ۹
جز تو نقشی در خیالم صورتی باشد محال ۱
هست با عشقت مرا پیوند جانی تا ابد
جاودان زان با توام هرجا که هستم در وصال ۲
جان من با مهر رویت الفتی دارد چنان
کز وجود خویش و از کون و مکان دارد ملال ۳
دارم از خورشید رویت آتشی در جان و دل
وز خیال نقش ابروی تو هستم چون هلال ۴
قامت سرو گل اندام تو در باغ بهشت
بشکند بازار طوبی را به حد اعتدال ۵
آرزومند جمال کعبه وصل ترا
آتش شوق تو در جان خوشتر از آب زلال ۶
واقف سر «سواد الوجه فی الدارین » هست
هر که این معنی بجست از ابجد آن زلف و خال ۷
پیش رخسارت گل از شرم آب گردد در زمان
گر کنی عزم گلستان با چنین حسن و جمال ۸
آفتابی شد نسیمی در هوای او بلی
ذره را خورشید سازد همت صاحب کمال ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۳۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۲ - این چه چشم است این چه ابرو این چه زلف است این چه خال؟
گوهر بعدی:شماره ۱۷۴ - خرامان میرود دلبر به بستان وقت گل گل گل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.