هوش مصنوعی: شاعر در این چامه، ستایش‌گرانه از مهارت‌های کلامی و هنری فردی سخن می‌گوید که مانند جادوگر در سخن و مانند کیمیاگر در نوشتن است. دانش و بینش او چنان است که گویی گوش‌ها را با گوشواره‌های دانش و چشم‌ها را با سرمه‌ی بینش می‌آراید. شاعر او را به عنوان خداوند سخن و برتر از دیگران توصیف می‌کند و دیگران را در مقایسه با او ناچیز می‌شمارد. همچنین، به دشمنان داد اشاره می‌کند و آرزوی نابودی آنان را دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم پیچیده‌ی ادبی و استعاره‌های غنی است که درک آن‌ها نیاز به دانش ادبی و بلوغ فکری دارد. همچنین، برخی اشارات به دشمنان و آرزوی نابودی آنان ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.

شمارهٔ ۱ - خطاب به آقای میرزا احمدخان مدعی العموم

چامه من پیش گفتارت بدان ماند که کس
در سپهر آرد ستاره در بهشت آرد گیا ۱

چون فراوان آزمودم دیدمت با دار و برد
در سخن جادو کنی وز خامه داری کیمیا ۲

دانش از گفت تو در گوش اندر آرد گوشوار
بینش از کلک تو اندر دیده دارد توتیا ۳

هوش را پوری و دانش را پدروین نی شگفت
کت رضی الدین خداوند سخن باشد نیا ۴

تو سپهرستی و این بیناره گویان خاک ره
تو پرندستی و این بیداد جویان بوریا ۵

دشمنان داد هرجا سر بر آرند از زمین
نرم کوبیشان چنان چون دانه اندر آسیا ۶
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

قبلی:ترکیبات
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲ - در نکوهش خطیبان بی زبان آغاز مشروطیت فرماید:«بوالعنبس »
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.