هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از دوری و فقدان یک فرد روشنفکر و هنرمند ابراز تأسف میکند. او از مرگ این شخص که در هنر و سخنوری بیهمتا بود و برای وطنش میجنگید، سوگوار است. شاعر به ناتوانی انسان در برابر تقدیر اشاره میکند و تنها چاره را صبر میداند. در پایان، تاریخ مرگ این فرد با عبارت «آه و صد آه دریغ» ثبت میشود.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی مانند مرگ، تقدیر، و میهنپرستی است که درک آنها برای مخاطبان جوانتر دشوار است. همچنین، زبان شعر کلاسیک فارسی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شمارهٔ ۲۲۸ - تاریخ وفات میرزا حسین خان مافی فرزند نظام السلطنه
آوخ از دور سپهر آه و افسوس و دریغ
کان مه روشن ماگشت بنهفته بمیغ ۱
گوهری روشن و پاک شد نهان در دل خاک
در هنر فرد وحید در سخن سخت و بلیغ ۲
تیغی از کلک زبان آخت بر خصم وطن
ای دریغا بنیام رفت آن آخته تیغ ۳
چاره جز صبر نماند زانکه کس را نبود
با قضا دست ستیز از قدر پای گریغ ۴
چون امیری زغمش آگهی یافت بدرد
بهر تاریخ نگاشت «آه و صد آه دریغ » ۵
کان مه روشن ماگشت بنهفته بمیغ ۱
گوهری روشن و پاک شد نهان در دل خاک
در هنر فرد وحید در سخن سخت و بلیغ ۲
تیغی از کلک زبان آخت بر خصم وطن
ای دریغا بنیام رفت آن آخته تیغ ۳
چاره جز صبر نماند زانکه کس را نبود
با قضا دست ستیز از قدر پای گریغ ۴
چون امیری زغمش آگهی یافت بدرد
بهر تاریخ نگاشت «آه و صد آه دریغ » ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
۲۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۲۷ - نیز تاریخ دیگر
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۲۹ - مطایبه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
