هوش مصنوعی:
متن اوستایی به توصیف هفت امشاسپندان (فرشتگان مقدس در دین زرتشت) میپردازد که هر یک نمایندهی ویژگیهای اخلاقی و الهی هستند. این موجودات مقدس شامل اهوره مزدا (خدای زنده و دانا)، وهمن (اندیشه نیک)، اردیبهشت (نظم مقدس)، شهریور (قدرت)، اسپندارمد (مهر و بهشت)، خرداد (تندرستی) و امرداد (بیمرگی) میشوند. متن همچنین به نقش این امشاسپندان در هدایت انسانها به سمت بهشت اشاره میکند.
رده سنی:
14+
متن دارای مفاهیم عمیق مذهبی و فلسفی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با مباحث دینی و اخلاقی دارد. همچنین، زبان شعرگونه و استفاده از اصطلاحات خاص اوستایی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شمارهٔ ۳۴ - نامهای امشاسپندان که ایزدی فروغند
در اوستا نام هفت امشاسپندان خدای
شد «اهوره مزده » آنگهه وهمن و اردیبهشت ۱
از پس شهریور اسپندارمد خرداد دان
پس امرداد است کش بی مرگی آمد سرنوشت ۲
«اولین » یعنی که یزدان زنده دانا بود
دومین اندیشه اش نیکوست بی پندار زشت ۳
سومین نظم مقدس دان چهارم قدرت است
پنجمین از مهر خود ما را برد اندر بهشت ۴
از ششم دان تندرستی هفتمین بی مرگی است
خاص آن دهقان که ما را اندرین گلزار کشت ۵
شد «اهوره مزده » آنگهه وهمن و اردیبهشت ۱
از پس شهریور اسپندارمد خرداد دان
پس امرداد است کش بی مرگی آمد سرنوشت ۲
«اولین » یعنی که یزدان زنده دانا بود
دومین اندیشه اش نیکوست بی پندار زشت ۳
سومین نظم مقدس دان چهارم قدرت است
پنجمین از مهر خود ما را برد اندر بهشت ۴
از ششم دان تندرستی هفتمین بی مرگی است
خاص آن دهقان که ما را اندرین گلزار کشت ۵
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۵
۴۴۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۳ - پایه آیین مازدیسی بر سه چیز است
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۵ - در اقسام قند مکرر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.