شماره ۱۸ - از بس دل امشبم ز تو نامهربان پر است

از بس دل امشبم ز تو نامهربان پر است
از گریه میکنم تهی و همچنان پر است ۱

رحمی به دامن تهی ام کن، خدای را
اکنون که دامنت ز گل ای باغبان پر است! ۲

ای صید کش، تهی شد اگر یک قفس تو را؛
از صید غم مخور، که هزار آشیان پر است ۳

خالی است کیسه ات چو ز نقد وفا، چه سود
ما را گر از متاع محبت دکان پر است؟! ۴

از رشک غیر، کشتن آذر چه لازم است؟!
گر بد گمان از او شده ای، امتحان پر است ۵