شماره ۲۳ - فتاده از پی دل کودکان و غوغایی است

فتاده از پی دل کودکان و غوغایی است
تو هم بیا به تماشا که خوش تماشایی است ۱

مرا که مرغ دلم مانده در شکنجه ی دام
ازین چه سود که بیرون شهر صحرایی است؟! ۲

گرانی از سر کوی تو زود خواهم برد
بیا که فرصت حرف، امشبی و فردایی است! ۳

نه پند واعظت از ره برد نه نغمه ی چنگ
میان مسجد و میخانه، بی خطر جایی است! ۴

چرا ز مرگ بنالم بخود، که تربت من
بزیر سایه ی سرو بلند بالایی است؟! ۵

فغان که درد تو آذر به کس نیارد گفت
چو بنده ای که گرفتار عشق مولایی است ۶