هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از احساس اسارت، غربت و دوری از وطن میگوید و آرزوی بازگشت به آن را دارد. او از تشنگی معنوی و عاطفی سخن میگوید و آرزو میکند که دوباره به وطن و عزیزانش بازگردد. همچنین، از عشق و اشتیاق به معشوق و آرزوی دیدار او سخن میگوید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه، همچنین استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیدهتر که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
شماره ۲۷ - مرغ اسیرم، چمنم آرزوست
مرغ اسیرم، چمنم آرزوست
بنده غریبم وطنم آرزوست ۱
خنده ی گل چیست؟ از آن غنچه لب
خنده ی کنج دهنم آرزوست! ۲
تشنه ی سرچشمه ی کوثر نیم
رشحه ی چاه ذقنم آرزوست ۳
دور ز کویت، چو روم سوی خلد؛
نالم و گویم؛ وطنم آرزوست! ۴
چون کشی از خلق نهانم ز کین
گفتنت آن دم که: منم آرزوست! ۵
جان بدهم، گر تو بگویی بده
از لبت این یک سخنم آرزوست ۶
دیده چو یعقوب شد آذر سفید
یوسف گل پیرهنم آرزوست ۷
بنده غریبم وطنم آرزوست ۱
خنده ی گل چیست؟ از آن غنچه لب
خنده ی کنج دهنم آرزوست! ۲
تشنه ی سرچشمه ی کوثر نیم
رشحه ی چاه ذقنم آرزوست ۳
دور ز کویت، چو روم سوی خلد؛
نالم و گویم؛ وطنم آرزوست! ۴
چون کشی از خلق نهانم ز کین
گفتنت آن دم که: منم آرزوست! ۵
جان بدهم، گر تو بگویی بده
از لبت این یک سخنم آرزوست ۶
دیده چو یعقوب شد آذر سفید
یوسف گل پیرهنم آرزوست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶ - افغان که رفت جانم و جانانم آرزوست
گوهر بعدی:شماره ۲۸ - گلی و بلبلی تا در چمن هست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
