هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عارفانه بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق است. او از نگاه معشوق، ماه و طبیعت به عنوان نمادهای زیبایی و عشق یاد می‌کند و از درد فراق و جفای معشوق می‌نالد. شاعر همچنین به مفاهیمی مانند امید، دعا و تسلیم در برابر تقدیر اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و عارفانه عمیق است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات به درد و رنج عشق نیاز به بلوغ عاطفی دارد.

شماره ۹۹ - مرا، کام دل، ازنگاهی برآید

مرا، کام دل، ازنگاهی برآید
که از کنج چشم سیاهی برآید ۱

کند گر نه بانگ جرس رهنمایی
چه از سعی کم کرده راهی برآید؟! ۲

شب عید، چشمم ببامی است کز وی
پی دیدن ماه، ماهی برآید ۳

رخت ماه و بهتر ز ماهی که گاهی
رود در پس ابر و گاهی برآید ۴

بشاهان رسد ناز چون من گدایی
که از خلوت چون تو شاهی برآید ۵

مرا گر کشد، ور کند زنده شاید؛
کش این هر دو کار، از نگاهی برآید ۶

نیارم ز کوی تو رفتی چو صیدی
که نتواند از صید گاهی برآید ۷

جفایش مباد از دل دردمندی
شبی ناله یی، روزی آهی برآید ۸

مکن رنجه، سرپنجه از بهر قتلم
چه از کشتن بیگناهی برآید؟! ۹

دعا سرکنم کز لبت کام آذر
برآید الهی، الهی برآید ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۸ - با پسته ی خندانت، شکر بچکار آید؟!
گوهر بعدی:شماره ۱۰۰ - ماه، بر روی چو ماهش نگرید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.