هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، زیباییهای معشوق و تأثیرات آن بر عاشق را توصیف میکند. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند پسته خندان، دندانهای مرواریدگونه، قامت بلند و موهای معطر، به مقایسه معشوق با عناصر طبیعی و ارزشمند میپردازد. همچنین، اشارهای به مفاهیم عرفانی مانند توبه و قیامت دارد و تأکید میکند که بدون معشوق، همه چیز بیمعنی است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند توبه و قیامت نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۹۸ - با پسته ی خندانت، شکر بچکار آید؟!
با پسته ی خندانت، شکر بچکار آید؟!
با لوء لوء دندانت، گوهر بچکار آید؟! ۱
با قامت دلجویت، از سرو چه برخیزد؟!
با نکهت گیسویت، عنبر بچکار آید؟! ۲
از وعده ی کوثر داد، زاهد ز میم توبه
غافل که چو می باشد، کوثر بچکار آید؟! ۳
ما را بقیامت کار، افتاده پی دیدار؛
گر یار نبیند یار، محشر بچکار آید؟! ۴
گفتیم: سکون ورزیم، افزود چو شوق، اما
چون غرقه شود کشتی، لنگر بچکار آید؟! ۵
با لوء لوء دندانت، گوهر بچکار آید؟! ۱
با قامت دلجویت، از سرو چه برخیزد؟!
با نکهت گیسویت، عنبر بچکار آید؟! ۲
از وعده ی کوثر داد، زاهد ز میم توبه
غافل که چو می باشد، کوثر بچکار آید؟! ۳
ما را بقیامت کار، افتاده پی دیدار؛
گر یار نبیند یار، محشر بچکار آید؟! ۴
گفتیم: سکون ورزیم، افزود چو شوق، اما
چون غرقه شود کشتی، لنگر بچکار آید؟! ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۷ - بربست محمل ماه من، از تن توانم میرود؛
گوهر بعدی:شماره ۹۹ - مرا، کام دل، ازنگاهی برآید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
