شماره ۱۲۹ - زنده کی از برت ای جان جهان برخیزم؟!

زنده کی از برت ای جان جهان برخیزم؟!
مگر آن دم که سپارم بتو جان برخیزم! ۱

وعده ی خلوت خاصم، چو دهی در مجلس؛
آن قدر باش که از خلق نهان برخیزم! ۲

غیر من نیست میان توو اغیار حجاب؛
آه از آن روز که منهم ز میان برخیزم ۳

رنجشم از تو بحدی است که در خلوت خاص
صد رهم گر بنشانند، همان برخیزم! ۴

غمی از پیریم آذر نه که در پای خمی؛
شب چو آسوده شوم، صبح جوان برخیزم ۵