شماره ۱۳۷ - آه از دمی که روز جزا گریه سر کنم

آه از دمی که روز جزا گریه سر کنم
گریان در آن میانه برویت نظر کنم ۱

تو فکر من نداری و، من غیر فکر تو؛
آن فرصتم مباد که فکر دگر کنم ۲

آسان بود که بر سر رحم آرمت، ولی
کو طاقتی که از سر کویت سفر کنم؟! ۳

چون نیست دسترسی که نهم سر بپای تو
در گوشه یی نشینم و خاکی بسر کنم! ۴

آذر اگر ز یار ندیدم وفا، ولی
شرط وفا نبود کزو شکوه سر کنم؟! ۵