هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساسات عمیق خود نسبت به معشوق و طبیعت میگوید. او از درد جدایی، نگاه مهربان دیگران به غریبان، و تضادهای زندگی مانند بهشت و دوزخ سخن میگوید. همچنین، از زیباییهای طبیعت مانند بلبل و غنچه یاد میکند و احساسات خود را با گریه و سخن بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و پیچیده است که درک آنها ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد جدایی و تضادهای زندگی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۳۹ - خوش آنکه شبی با تو سخن گویم و گریم!
خوش آنکه شبی با تو سخن گویم و گریم!
تو بشنوی و خندی و من گویم و گریم! ۱
گر در چمنم، سوی قفس بینم و نالم؛
ور در قفسم، حرف چمن گویم و گریم! ۲
رضوان چو دهد نار جنان، سیب بهشتم؛
نستانم و پستان و زقن گویم و گریم! ۳
گر روز و شبی، قامت و زلف تو نبینم؛
سرو چمن و مشک ختن گویم و گریم! ۴
هر کس به غریبان، نظر مهر کند؛ من
بی مهری یاران وطن گویم و گریم ۵
بلبل دهن غنچه اگر بیند و نالد
من خنده ی آن غنچه دهن گویم و گریم! ۶
تو بشنوی و خندی و من گویم و گریم! ۱
گر در چمنم، سوی قفس بینم و نالم؛
ور در قفسم، حرف چمن گویم و گریم! ۲
رضوان چو دهد نار جنان، سیب بهشتم؛
نستانم و پستان و زقن گویم و گریم! ۳
گر روز و شبی، قامت و زلف تو نبینم؛
سرو چمن و مشک ختن گویم و گریم! ۴
هر کس به غریبان، نظر مهر کند؛ من
بی مهری یاران وطن گویم و گریم ۵
بلبل دهن غنچه اگر بیند و نالد
من خنده ی آن غنچه دهن گویم و گریم! ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۵۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۸ - درین گلشن چو شاخ گل، سرا پا گوش بنشینم
گوهر بعدی:شماره ۱۴۰ - شب عید است، در میخانه باید بستر اندازیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
