شماره ۲۰۷ - چند روزی شد، که از من بی سبب رنجیده ای

چند روزی شد، که از من بی سبب رنجیده ای
بهر قتلم، با رقیبان مصلحتها دیده ای ۱

خجلتی داری، به سوی من نمی بینی مگر
این که با خود دشمنت فهمیده ام، فهمیده ای؟! ۲

تا نماند از تو امیدی مرا، از غیر هم
چند روزی از برای مصلحت رنجیده ای ۳

از محبت نیست مقصودت، فریب مردم است
اینکه احوال مرا، از دیگران پرسیده ای ۴

غیر آذر، کز سموم دوریت در دوزخ است
هر شهیدی را که می بینیم، آمرزیده ای ۵