خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از دلبستگی و عشق عمیق خود سخن میگوید و از رنجهای عاشقانه و انتظار وصال مینالد. او با اشاره به شب و روز، به ناپایداری شرایط و امید به دیدار معشوق اشاره میکند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن به بلوغ عاطفی و شناخت ادبی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۰ - مرغ دل من، که بود دست آموزت؛
مرغ دل من، که بود دست آموزت؛
غلطید به خون، ز ناوک دلدوزت ۱
با ما روزی گر به شب آری چه شود؟!
شکرانه ی اینکه نیست چون شب روزت ۲
غلطید به خون، ز ناوک دلدوزت ۱
با ما روزی گر به شب آری چه شود؟!
شکرانه ی اینکه نیست چون شب روزت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹ - بگداخت تنم ز آتش تب امشب
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - گر جز تو کسی دل مرا برد رواست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.