خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از درد دوری و هجران شکایت میکند و بیان میکند که حالش از این غم بسیار ناخوش است. او از ناتوانی در بیان این درد و همچنین از نگاههای خیره و پیگیر دیگران رنج میبرد.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غمانگیز است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای گروههای سنی پایینتر دشوار باشد.
شماره ۱۶ - حالم ز غم هجر، چه ناخوش حال است
حالم ز غم هجر، چه ناخوش حال است
حالی که ز گفتنش زبانم لال است! ۱
دارم چشم نگه ز چشمی و چه چشم؟!
چشمی که هزار چشمش از دنبال است! ۲
حالی که ز گفتنش زبانم لال است! ۱
دارم چشم نگه ز چشمی و چه چشم؟!
چشمی که هزار چشمش از دنبال است! ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵ - از هجر، مرا هم مژه گوهر پوش است
گوهر بعدی:شماره ۱۷ - کوی تو، که رشک گلستان ارم است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
