هوش مصنوعی:
شاعر از درد و رنج شبهای طولانی و سوز دلش میگوید که برای رسیدن به مهر و محبت معشوق متحمل شده است. او در ظاهر خندان است، اما درونش پر از غم و شبهای تاریک است.
رده سنی:
16+
این متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و احساسات سنگین، آن را برای گروه سنی بالاتر مناسب میسازد.
شماره ۱۲۶ - بس شب به لب آه سینه سوز آوردم
بس شب به لب آه سینه سوز آوردم
تا رو به تو مهر دل فروز آوردم ۱
تو می بینی چو صبح در خنده لبم
من میدانم چه شب به روز آوردم! ۲
تا رو به تو مهر دل فروز آوردم ۱
تو می بینی چو صبح در خنده لبم
من میدانم چه شب به روز آوردم! ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۵۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۵ - ز آن شب که رخت دیده، گلت چیدستم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷ - دلدار ز جور کام مشکل دهدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
