هوش مصنوعی:
شاعر از دیدار معشوق خود در یک شب خاص یاد میکند و بیان میکند که از آن پس، روزها برایش تاریک و بیمعنا شدهاند. او همچنان به یاد آن شب خاص و دیدار معشوقش میگردد.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۲۵ - ز آن شب که رخت دیده، گلت چیدستم
ز آن شب که رخت دیده، گلت چیدستم
ا زدیدن روز، دیده پوشیدستم ۱
هر روز گرفته شمع خورشید بکف
گردم پی آن شب که، تو را دیدستم ۲
ا زدیدن روز، دیده پوشیدستم ۱
هر روز گرفته شمع خورشید بکف
گردم پی آن شب که، تو را دیدستم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۴ - عید است، مگردان صنما روی ز گل
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶ - بس شب به لب آه سینه سوز آوردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
