خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر از دیدار معشوق خود در یک شب خاص یاد میکند و بیان میکند که از آن پس، روزها برایش تاریک و بیمعنا شدهاند. او همچنان به یاد آن شب خاص و دیدار معشوقش میگردد.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۲۵ - ز آن شب که رخت دیده، گلت چیدستم
ز آن شب که رخت دیده، گلت چیدستم
ا زدیدن روز، دیده پوشیدستم ۱
هر روز گرفته شمع خورشید بکف
گردم پی آن شب که، تو را دیدستم ۲
ا زدیدن روز، دیده پوشیدستم ۱
هر روز گرفته شمع خورشید بکف
گردم پی آن شب که، تو را دیدستم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۴ - عید است، مگردان صنما روی ز گل
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶ - بس شب به لب آه سینه سوز آوردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
