خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن عاشقانه، از عشق و علاقهی خود به معشوق سخن میگوید و آرزو میکند که سخنانش به گوش معشوق برسد و از لبهای او درمان دردهایش را بیابد. همچنین، بیان میکند که حاضر است همه چیز را رها کند و تنها به عشق معشوق بپردازد.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات ادبی ممکن است برای گروههای سنی پایین پیچیده باشد.
شماره ۱۴۱ - خوش آنکه بگوش تو رسد یا رب من
خوش آنکه بگوش تو رسد یا رب من
وز لعل لبت دوا شود مطلب من ۱
هم را گیریم و رو برو بگذاریم،
من لب بلب تو و تو لب بر لب من ۲
وز لعل لبت دوا شود مطلب من ۱
هم را گیریم و رو برو بگذاریم،
من لب بلب تو و تو لب بر لب من ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۰ - ای دوست! چراغ مهر خاموش مکن
گوهر بعدی:شماره ۱۴۲ - ای آنکه سر کوی تو شد منزل من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
