هوش مصنوعی:
شاعر از معشوق میپرسد چرا از نگاه کردن به او اجتناب کرده و هنگام سخن گفتن سکوت اختیار کرده است. سپس بیان میکند که گویی نگاهش باعث رنجش معشوق شده یا سخنانش شنیده نشده است.
رده سنی:
15+
محتوا دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و زبان شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۷۲ - گفتی: ز رخم چرا نظر پوشیدی؟!
گفتی: ز رخم چرا نظر پوشیدی؟!
هنگام سخن زبان به خود دزدیدی! ۱
پندار که کردم نگهی، رنجیدی!
انگار که گفتم سخنی، نشنیدی! ۲
هنگام سخن زبان به خود دزدیدی! ۱
پندار که کردم نگهی، رنجیدی!
انگار که گفتم سخنی، نشنیدی! ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۱ - قاصد!دلم از حرف وفا خوش کردی
گوهر بعدی:شماره ۱۷۳ - دوشم دل برد، شاهد بازاری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
