هوش مصنوعی:
شاعر ابراز پشیمانی میکند که چرا دوستی و محبت را از کودکی به فرد مورد نظر نیاموخته است و به جای آن، دشمنی و کینه ورزیده است. او آرزو میکند که ای کاش پدرش او را به شاعر میسپرد تا از کودکی دوستی را به او آموزش دهد.
رده سنی:
14+
مفاهیم عمیق عاطفی و اخلاقی مانند پشیمانی، دوستی، و تربیت در این شعر وجود دارد که درک آنها برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از زبان و استعارههای شعری ممکن است برای گروه سنی پایینتر قابل فهم نباشد.
شماره ۱۷۸ - ز آن پیش که، شمع مهرش افروختمی
ز آن پیش که، شمع مهرش افروختمی
وز آتش دشمنی او سوختمی ۱
ای کاش بدست من سپردی پدرش
تا دوستیش بطفلی آموختمی ۲
وز آتش دشمنی او سوختمی ۱
ای کاش بدست من سپردی پدرش
تا دوستیش بطفلی آموختمی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۱۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۷ - وقت است ز هر سو شکفد روی گلی
گوهر بعدی:شماره ۱۷۹ - خوش آنکه چو یاد از اسیریم کنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
