شماره ۳ - کشاورزی از هر طرف دشت کاو

کشاورزی از هر طرف دشت کاو
عیان گنج گاوانش از پای گاو ۱

پی دانه کشتن زمین می شکافت
که گنجوری از خاک امین تر نیافت ۲

بآن کشته دادی از آن رود آب
بزنگار تو ریختن سیم ناب ۳

بر آن سبزه کامد زبر جد نشان
تو گفتی که شد خضر دامن کشان ۴

نگشته همان دانه از کاه دور
نبرده ز خرمن همان دانه مور ۵

خداوند خرمن ز بخل ای شگفت
مگر خوشه از خوشه چین وا گرفت؟! ۶

کشید از جگر خوشه چین آه گرم
دل آهنین فلک کرد نرم ۷

بناگاه برق آتشی بر فروخت
که این کشته را، از تر و خشک، سوخت ۸

هم از خاک جوشید آبی سیاه
هم از کشته بر کهکشان رفت کاه ۹

شد ابروی داس فلک پر ز چین
نه خوشه بجا ماند و نه خوشه چین ۱۰

از آن دانه کز خرمن سوخته
بجا ماند چون گنج اندوخته ۱۱

رهیدند بیمایه موران ز رنج
چو محتاج کش پا فرو شد بگنج! ۱۲