شماره ۷ - نشناخت دل از زلف تو ویرانه ی خود را

نشناخت دل از زلف تو ویرانه ی خود را
دیوانه و شب گم نکند خانه ی خود را ۱

از کوی تو میآیم و از خود خبرم نیست
پرسم مگر از غم ره کاشانه ی خود را ۲

در خانه ی ما یار و عجب آنکه زهر کس
جستیم خبر دادن نشان خانه ی خود را ۳

بی وعده نشستیم بره منتظر اما
با یار نگفتیم ره خانه ی خود را ۴

از بیخودی خویش نبودم خبر ای کاش
نشنیدمی از غیر هم افسانه ی خود را ۵

پنداشت نشاط از ره لطف است و ندانست
مست است و ندانسته ره خانه ی خود را ۶