هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، با زبانی نمادین و عرفانی، به موضوعاتی مانند عشق، مستی معنوی، انتقاد از زهد ظاهری و دیوانگی عشق میپردازد. شاعر از ویرانی خانهی دنیوی، مستی صوفیان و بیخبری زاهدان سخن میگوید و عشق را به عنوان نیرویی توصیف میکند که عاقل را دیوانه میسازد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد. همچنین، استفاده از نمادهایی مانند مستی و دیوانگی نیاز به درک بالاتری از ادبیات عرفانی دارد.
شماره ۱۴ - آب گو بگذر ز سر این خانه را
آب گو بگذر ز سر این خانه را
وقت شد، ویران کن این ویرانه را ۱
صوفیان مستند و زاهد بی خبر
از که پرسم من ره میخانه را ۲
شعله ی شمع است کاتش زد به جمع
خواجه گر سوزد چه غم پروانه را ۳
مست آن بزمم که مستانش کنند
ز آب شمشیر تو پر پیمانه را ۴
عشق نوبت می زند بر بام قصر
کز هوس خالی کنید این خانه را ۵
آشنایی حلقه بر در می زند
کیست تا بیرون کند بیگانه را ۶
خطبه می خواند به نام دوست عشق
ای خرد کوتاه کن افسانه را ۷
عشق با دیوانگی! حاشا نشاط
عشق عاقل می کند دیوانه را ۸
وقت شد، ویران کن این ویرانه را ۱
صوفیان مستند و زاهد بی خبر
از که پرسم من ره میخانه را ۲
شعله ی شمع است کاتش زد به جمع
خواجه گر سوزد چه غم پروانه را ۳
مست آن بزمم که مستانش کنند
ز آب شمشیر تو پر پیمانه را ۴
عشق نوبت می زند بر بام قصر
کز هوس خالی کنید این خانه را ۵
آشنایی حلقه بر در می زند
کیست تا بیرون کند بیگانه را ۶
خطبه می خواند به نام دوست عشق
ای خرد کوتاه کن افسانه را ۷
عشق با دیوانگی! حاشا نشاط
عشق عاقل می کند دیوانه را ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۵۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - منع نظاره روا نیست تماشایی را
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - یا رب که چشم بد نرسد آن نگاه را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
