هوش مصنوعی: این متن به موضوع وحدت و کثرت در هستی می‌پردازد و با استفاده از استعاره‌هایی مانند دریا، کشتی، بادبان و باد، مفاهیم عشق، عقل، صواب و خطا را بررسی می‌کند. همچنین، به دوگانگی‌های وجودی مانند مدح و هجا، خدا و ناخدا، و شب و روز اشاره دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوان دشوار باشد.

شماره ۱۷ - پیداست سر وحدت از اعیان اماتری

پیداست سر وحدت از اعیان اماتری
العکس فی المرایا والنقش فی القوی ۱

شد مختلف به مخرج اگر نه چه شد که هست
یک صوت و یک ترانه گهی مدح و گه هجا ۲

هستی چو بحر و دل چو یکی کشتی اندر آن
از نفس بادبانش و از عقل نا خدا ۳

عشق است باد و هست ازو ره سوی مراد
لیک از صواب گاه گراید سوی خطا ۴

انظر فمارایت سوی البحر اذ رایت
موجا بدا ومنه بدافیه ما بدا ۵

گاهی صواب نام نهیمش گهی خطا
گه ناخدا خطاب دهیمش گهی خدا ۶

بازلف و روی او نه اثر ماند از نشاط
لاالشمس فی الدجیة لاالبدر فی الضحی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶ - بیاد آرید یاران مردن حسرت نصیبی را
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - شمیم باد بهاری ببین و فیض سحاب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.