شماره ۳۲ - بیا که نوبت مستی عشق و شرب مدام است

بیا که نوبت مستی عشق و شرب مدام است
از آتشی نه زآبی که در صراحی و جام است ۱

بدان شمایل دلکش اگر ببزم خرامد
حدیث ناصح مشفق بیک نگاه تمام است ۲

نوید وصل دلم میرسد ز عارض و زلفش
که شب مصاحب روز است و صبح در بر شام است ۳

بطاق میکده دیدم کتابه ای که: برندان
غم و سرور جهان، مهر و کین خلق، حرام است ۴

هنوز عاشق صادق نباشد آنکه شناسد
عطا و منع و بداند عتاب و لطف کدام است ۵

بدوزخ ار بردش عشق گو ببر که نسوزد
اگر بسوزد از آتش بگو بسوز که خام است ۶

شگفت آیدم از خواجه عیب باده که گفت این
که خون خلق حلالست و آب تاک حرام است ۷

مرا رواست اگر شیخ شهر عیب نماید
کدام عیب بتر از قبول طبع عوام است ۸

بیا نشاط مرادی طلب کنیم از این در
سعادت دو جهان وقف این خجسته مقام است ۹