شماره ۳۴ - هر کرا دل، دلبری را منزل است

هر کرا دل، دلبری را منزل است
آنکه بی دلبر بماند بی دل است ۱

شاهد از یاران کجا گیرد کنار
هر کجا شمعی میان محفل است ۲

این جفا و جور مخصوص تو نیست
هر که شد سیمین بدن سنگین دل است ۳

خواجه پندارد که عیب عاشقان
تا نگوید، کس نگوید عاقل است ۴

عشق دریاییست بیحد کاندر آن
موج کشتیبان و توفان ساحل است ۵

طالبان را خستگی در راه نیست
عشق هم راه است و هم خود منزل است ۶

سهل گردد کار اگر از بهر اوست
کارها با خود پرستی مشکل است ۷

دست صدق آمد برون از جیب عشق
زین پس افسون خرد بیحاصل است ۸

ظلمت ار یکسر بگیرد خانه را
چون فروغ شمعی آید زایل است ۹

در همه عالم یکی حق بیش نیست
آنکه کثرت می پذیرد باطل است ۱۰

از خرد بگذر نشاط از عشق نیز
عاشق از خود غافل از وی عاقل است ۱۱