هوش مصنوعی: این متن شعری است که به توصیف زیبایی‌های باغ و طبیعت می‌پردازد و از تأثیر نسیم اعتدال و آب در ایجاد این زیبایی‌ها سخن می‌گوید. همچنین، به مفاهیمی مانند عدالت، خرابی و بازسازی، و نیرنگ اشاره دارد. شاعر از تضاد بین خرابی و آبادانی، و همچنین از تأثیر نگاه نیرنگ‌آمیز سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به نیرنگ و خرابی نیاز به درک بالاتری از زندگی و تجربه دارد.

شماره ۱۲۴ - باز صحن باغ را مرآت محفل کرده اند

باز صحن باغ را مرآت محفل کرده اند
عکس اندر کار شاخ از آن شمایل کرده اند

باغ را خرم ز تاثیر نسیم اعتدال
راست همچون ملک شاهنشاه عادل کرده اند

آب را باشد سر طغیان که فراشان باد
صبح تا شامش مقید در سلاسل کرده اند

از خرابی شاد باش ای دل که شاهان ملک غیر
کرده اند اول خراب آنگاه منزل کرده اند

خرمیهای چمن بوی گل و رنگ سمن
از خرابیهای دی امروز حاصل کرده اند

تا چه تاثیر است در چشمان پر نیرنگ او
کز نگاهی حکم سد بیداد باطل کرده اند

عیب بر رندان نشاط از ننگ بدنامی مگو
زانکه با سد خون دل این نام حاصل کرده اند
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۳ - بوی جان از نفس باد صبا می آید
گوهر بعدی:شماره ۱۲۵ - بهار و موکب منصور شه ردیف هم آمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.