هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که بر رهایی از تعلقات دنیوی و رسیدن به وصال معشوق حقیقی تأکید دارد. شاعر از رها کردن دل از قید دو عالم، بستن آن به زلف معشوق، و پذیرش رنجهای راه عشق سخن میگوید. او بر این باور است که گاهی دوری از معشوق و شکستن قید و بندها، حتی از وصال نیز خوشتر است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده در این شعر، درک آن را برای مخاطبان جوانتر دشوار میسازد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج کشیدن در راه عشق یا جدایی از معشوق، ممکن است برای سنین پایینتر نامفهوم یا نامناسب باشد.
شماره ۱۳۹ - دل از قید دو عالم رسته خوشتر
دل از قید دو عالم رسته خوشتر
بر آن زلف مسلسل بسته خوشتر
بده دل با یکی پس دیده بر بند
چویار آمد درون، در بسته خوشتر
از این ره چون بباید باز گشتن
بدین چستی مران، آهسته خوشتر
توانایی تن سستی جان است
قوی گو باش جان، تن خسته خوشتر
تنا دام دل و زندان جانی
سراپایت بهم بشکسته خوشتر
وصال دوستان جوییم و یاران
چو آن نبود، برخ در بسته خوشتر
نه تن،جان هم بر آن منظر حجابیست
نشاط این پرده هم بگسسته خوشتر
بر آن زلف مسلسل بسته خوشتر
بده دل با یکی پس دیده بر بند
چویار آمد درون، در بسته خوشتر
از این ره چون بباید باز گشتن
بدین چستی مران، آهسته خوشتر
توانایی تن سستی جان است
قوی گو باش جان، تن خسته خوشتر
تنا دام دل و زندان جانی
سراپایت بهم بشکسته خوشتر
وصال دوستان جوییم و یاران
چو آن نبود، برخ در بسته خوشتر
نه تن،جان هم بر آن منظر حجابیست
نشاط این پرده هم بگسسته خوشتر
۳۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۸ - طفلی پی دیوانه زهر خانه درین شهر
گوهر بعدی:شماره ۱۴۰ - در چشمه ی خضر شعله ی طور
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
